Jij kent het gevoel als geen ander
Ergens tussen het regelen, het doorgaan en het sterk zijn voor iedereen ben jij zelf verdwenen.
Heus niet in één keer.
Misschien zelfs zo langzaam dat je het nauwelijks merkte. Totdat je jezelf eens echt in de spiegel aankeek en dacht:
Wie ben ik eigenlijk?
Let me tell you this:
Jij bent er nog!
Bedolven onder het stof van alles wat er is gebeurd. Onder de pijn, de ruzies, de slapeloze nachten, de lege weekenden, de rekeningen, de kinderen die naar je kijken, terwijl jij probeert overeind te blijven.
Je ligt daar, onder dat alles, te wachten...
Op de echte jou.
Tijd om de regie terug te pakken en jezelf te herinneren wie je echt bent!
